Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

28 Kasım 2012 Çarşamba

50 - 60 - 70 - 80' li yıllarda mı büyüdün?



Nasıl oldu da hayatta kalmayı başardın? :)

1.- Arabaların emniyet kemeri, kafalıkları, ve kesinlikle hava yastıkları yoktu.

2.- Arka koltuk tehlikeli değil de eğlenceliydi.

3.- Bebek yatakları ve oyuncaklar renkliydi. Ya da en azından kurşunlu, muhtelif zehirli maddeler ile boyanmıştı.

4.- Prizlerin, araba kapılarının, ilaç şişelerin ve kimyasal ev te
mizliyicilerinin üzerinde çocuk kilitleri yoktu...

5.- Kasksız bisiklete biniliyordu.

6.- Steril su şişelerinden değil de bahçe hortumundan yada muhtelif başka kaynaklardan su içiliyordu...

7.- Oyun oynamaya çıkmanın tek şartı hava kararmadan önce eve dönmekti.

8,- Cep telefonu yoktu ve hiç kimse nerelerde gezdiğimizi bilmiyordu. İnanılmaz ...

9.- Okul öğlen bitiyordu... Ve öğlen yemeği için evimize geliyorduk.10.- Bir sürü yaramız, kırılmış kemiğimiz ve kırılmış dişimiz vardı, fakat hiçbir zaman birileri bu yüzden mahkemeye verilmiyordu.Kendimizden başka kimse sorumlu değildi.

11.- Bolca tatlılar ve tereyağlı ekmekler yiyorduk, ve gerçek şekerli içecekler içiyorduk ve hiç kilo sorunumuz olmazdı - çünkü hep dışarda oynardık , aktif olarak ...

12.- Dört çocuk bir limonatayı paylaşabiliyorduk... aynı bardaktan içebiliyorduk, ve kimse bu yüzden ölmüyordu.

13.- Playstation, Nintendo 64, X boxes, Vídeo oyunlarımız, 99 kablolu kanalımız , Dolby surround, Cep telefonumuz, Bilgisayarımız, Internet de Chat odalarımız YOKTU.

onun yerine ARKADAŞLARIMIZ vardı bolca!!!

14.- Yürüyerek veya bisiklet ile uzakta oturan arkadaşlarımızı ziyaret edebiliyorduk, kapılarını çalıp hatta çalmıyarak içeri girip onları oyun oynamaya çağırabiliyorduk!!!

15.- Evet dışarda, o acımasız korkunç dünyada! Korumamız olmadan! nasıl mümkün oluyordu bu?
Tek kale üzerine maç yapardık ve birisi takıma alınmadığında psikolojik travma oluşmuyordu ya da dünyanın sonu gelmiyordu.

16.- Bazı öğrenciler diğer öğrenciler gibi başarılı değildi ve sınıfta kalabiliyordu. Fakat bu yüzden kimse Psikologa ya da Pedagoga gönderilmiyordu. Kimsede Dislexia, konsantrasyon sorunu veya hiperaktivite yoktu, basitçe o okul yılını tekrarlıyordu.

17.- Özgürlüğümüz , üzüntülerimiz , başarılarımız , görevlerimiz vardı

...ve bunlar ile yaşamayı öğreniyorduk.

Soru: Nasıl oldu da bütün bunlara rağmen hayatta kalmayı başardık???

24 Kasım 2012 Cumartesi

Gününüz kutlu olsun


Tüm öğretmen arkadaşlarımın gününü kutlarım.

Hayatını kaybetmiş,şehit olmuş öğretmenlerimize Allah'tan rahmet dilerim.


23 Ekim 2012 Salı

Bayramlar :)

İyi bayramlar küçüklerin gözlerinden büyüklerin ellerinden öperim :)
Bayramlar dedim 2 bayram birleşti bu sene :)
Her şey gönlünüzce olsun :)
Tatlı yiyin tatlı konuşun.. bol muhabbet, sevgi, saygı, hoşgörü, barış diliyorum :)
Kurbanlarınız kabul olsun inşallah :)
Yola çıkacak olanlara hayırlı yolculuklar dikkat edin lütfen.
Sevgiler..




17 Ekim 2012 Çarşamba

Gelip bizimle olanlar :) Haydi gel bizimle ol etkinliğimiz :)

Haydi gel bizimle ol çağrımıza ses veren bütün canlarıma teşekkür ederim :)

Çok güzel bir buluşma oldu ve ben herkesi tanıdığıma çok memnunum :)

YER: Üsküdar Simit Sarayı
TARİH VE SAAT: 13/10/2012 - 14:00
KATILANLAR;

Sevgili İlknur ; http://duslerimdeninciler.blogspot.com/

Sevgili Pınar ; http://delinindelisi.blogspot.com/

Sevgili Şerife ; http://efeilehayat.blogspot.com/

Sevgili Ayşegül ; http://annemahsustan.blogspot.com/

Sevgili Ülkü ; http://www.yesilstil.com/

Sevgili Büşra ; http://www.minikgamzeler.com/

Sevgili Nilgün ; http://www.nilgunkomar.com/

Sevgili Selma ; http://annekarinca.blogspot.com/

Sevgili Mukadder ; http://mukonungunlugu.blogspot.com/

Sevgili Özlem ; http://ozlemyilmazz.blogspot.com/

Sevgili Tuğba ; http://kendimiariyorken.blogspot.com/

Bu havlu biz organizatörlerin katılan arkadaşlarımıza teşekkür hediyesiydi :)





Sağdan sola ; Ayşegül, Şerife , İlknur , Ben, Selma ,Pınar, Nilgün , Mukadder , Özlem , Tuğba Fotoğrafı çeken Ülküm :)
Hepiniz pırıl gözlerle sevgi selini yine yeniden içime akıttınız size sarılmak müthiş bir enerji akışına neden oldu
çok güzel bir gün geçirdim hoş sohbet için çok teşekkür eder öperim :)


Katılmayı çok isteyip ama maalesef sağlık sorunları nedeni ile katılamayan arkadaşlarımız içinde üzgünüz
telefon bağlantısıyla hoş sohbetler dilekleri için tekrar teşekkürler ; 

11 Ekim 2012 Perşembe

Haydi gel bizimle ol :)

Sevgi selinde boğulmadan yollara düşelim sarılalım dedik  biz :) sizde eşlik etmek ister misiniz ?

O zaman ;


1 Ekim 2012 Pazartesi

Ve 3 3 3 333333333 güle güle :)








Şerife teyzemizin hediyesi , teşekkürler :)


Ve zaman yine akıp geçti... 01/10/2009-01/10/2012

Sağlık sağlık sağlık istiyorum bebeğim senin için gerisini hallederiz :)

NİCE YILLARA SARI ŞEKERİM :)

İYİ Kİ DOĞURMUŞUM :)

Not: Buralardayım gözüm üzerinizde iş güç çok iyiyim merak etmeyin :)

6 Eylül 2012 Perşembe

YİNE YENİDEN HORTLAYAN TERÖR VE ŞEHİT...


Biz anneler olarak duyarsız kalamayız. Bir bebek dünyaya getirmek için aylarca heyecanla , sabırsızlıkla bekliyoruz. Anne olduktan sonra her gün ayrı endişe her gün ayrı mutluluk ile büyümelerini izliyoruz.Bu kadar emek verilen başka sevgi var mı ? Bu kadar uğruna ömür verilen can var mı ? Evlatlarımızı kolay yetiştirmiyoruz , ömür veriyoruz sevgimizle , TERÖRE KURBAN EDEMEYİZ HİÇ BİRİNİ ... 
ANNELER AĞLAMASIN ; TAZE FİDANLAR TOPRAK OLMASIN, TERÖRÜ VE TERÖRE DESTEK VERENLERİ LANETLİYORUZ.
HAYDİ ANNELER BUNU DURDURMAK BİZİM ELİMİZDE ; EVLATLARIMIZI KENDİMİZ KORUYALIM..

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...